Publicaties

* In Spiegelbeeld: januari t/m juni 2006 zes columns:
'Afscheid nemen en verder gaan'
'Geen Zorgen (1)'
'Geen Zorgen (2)'
'Doe jij verder nog iets?'
'Emancipatie'
'Trends en Mode'

* In Onkruid: januari 2006 het artikel 'De kleine psychologie van de Ontmoeting' in het kader van het thema Ontmoeting.

* In Spiegelbeeld: oktober, november en december 2005 drie artikelen:
'Mannen'
'Grote Kinderen'
'God'

* In De Weekendkrant verschenen maandelijks tien interviews met alternatieve helers, van augustus 2000 tot juli 2001.

Hieronder volgt het artikel God.

 

GOD

Wie is God

Na in het dorp een boodschap te hebben gedaan fiets ik met Thomas achterop naar huis. Van achter mij klinkt:
"Welke dag is het morgen?"
"Woensdag" roep ik kort.
"Moet ik dan naar school?"
"Ja. Maar alleen 's morgens. 's Middags ben je vrij."
"Waarom?"
"Nou, dat is altijd zo. Woensdagmiddag is de school dicht." hijg ik.
"Wie heeft dat verzonnen, die daggen? Woensdag en Maandag?"
"Tja. Dat hebben de mensen vroeger zo verzonnen" zeg ik makkelijk.
"Nee" zegt Thomas, "Dat heeft Jezus verzonnen!"
"Nee hoor" weiger ik. "Jezus heeft niet alles verzonnen."
Dat is me té gemakkelijk. En dan zien we gelukkig een hele grote grijper....

Thuis treffen we voorbereidingen om naar het strand te gaan: Thomas (4), Sophietje (6) en ik. Sophie vraagt me verontwaardigd:
"Zo ga jij toch zeker niet naar het strand he? Met die afgeknipte spijkerbroek? En hou je je klompen ook aan? Nee toch, zo ga ik niet met jou naar het strand hoor mamma. Dat T-shirtje kan wel, maar je kan toch niet met die broek...!"
(Oh God, hoe heeft u het klaar kunnen spelen om mij zo'n moeder te geven? U ziet toch ook wel dat dit niet kan?!)
"Nou kind" antwoord ik zwak, "Dan blijf je toch lekker thuis als het je niet bevalt?" Wat flauw. Daar trapt ze dus mooi niet in.
"Mamma, dat is toch niet leuk voor mij als jij er zo uitziet?"
En dan, dan valt me wat in. Maar het is zo Godvergeten autoritair dat ik er even voor terugdeins om het uit te spreken:
"Weet je Sophie, ik ga niet met jou mee. Jij gaat met mij mee. Dat is het verschil!" En ze valt stil.
Heb ik nu gewonnen?
Op het strand komt Thomas vragen of je een kwal kunt eten als je de steken eruit haalt, en hoe de duinen zijn gemaakt.
Kort maar duidelijk vertel ik hem over het zand en de wind en dan het gras er op....
"Ja" zegt Thomas, "Maar Jezus, de moeder van God, heeft ook geholpen hoor!"
"Ja, dat denk ik ook." zeg ik.
En wanneer Thomas vertwijfeld vraagt:
"Hoe maken de weerberichten regen?" antwoord ik hem:
"Dat doen de weerberichten niet schat. Dat doet de wereld. Samen met God."

Later, als pappa Sophie naar bed brengt vraagt ze hem:
"Pap, zullen we eens bidden?"
"Dat is goed schat. Doe je oogjes maar dicht en ga dan maar lekker in jezelf zitten. Kijk maar wat je ziet. Bid maar stilletjes in jezelf."
"Pap! Ik zie Jezus!"
"Oh" zegt pap verrast. "En hoe zietie eruit?"
"Hij heeft een héél mooi pak aan. Net zo'n mooi pak als jij hebt."
"Oh...?"
"Ja, en zijn vrouw heeft hoge hakken!"

Wij zijn God

En zo is het maar net. En God zal er ook wel prachtig uitzien. God heeft ons naar zijn beeld geschapen en zijn beeld is zoals wij een beeld kunnen scheppen, afhankelijk van ons referentiekader. Jezus was een werkelijk tastbaar levende jongeman en van God maken we een wijze grijsaard. De vrouw van Jezus draagt natuurlijk fantastische hakken!
Het vergt even een gedachtensprong, maar als God ons naar zijn beeld geschapen heeft, dan zijn wij net als God, deel van God. Dan zijn mannen en vrouwen en bloemen en bomen en de regen en de zon net als God. God is het leven! Goddelijke energie is levensenergie. Dan zouden wij als aardse wezens uit dezelfde energie bestaan als dat wat wij als God benoemen. Allen deel uitmakend van het grote intelligente plan dat Leven heet. Leven is in ons. God is in ons. Wij maken deel uit van God. Godslasterlijk?
En alles wat ons overkomt dat te diep en te pijnlijk is om te bevatten en helemaal niet willen, wil God evenmin voor ons. Waarom zou Hij Zij Het? Misschien hebben we pijn en angst en verdriet meegekregen om te ervaren wat harmonie, geluk en plezier betekent. Misschien hebben we het leven gekregen om tot ervaring te komen van wie wij in essentie zijn, om daarmee naar onze oorsprong toe te kunnen leven. Om het totale leven in zijn hoogste vorm te herkennen. Om Licht en Liefde te hervinden. Om tot God, dus tot ons diepste en hoogste Zelf te komen.

God's wil woont in onze ziel als onze eigen vrije wil waarmee wij zelf ons leven scheppen. Uw wil geschiede is misschien wel het volgen van het pad dat onze ziel behoeft. Bidden is het afstemmen op de routeplanner, naar welke volgende stap onze ziel zich wenst te ontwikkelen en de overgave aan de levensenergie in ons en om ons heen, op onze unieke, eigen manier.
Telkens een stapje op weg naar wie we werkelijk zijn.
Op weg naar God-zijn.